Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

LOS SUENOS DE ESTEBAN

Σας εχει τυχει ποτε να δειτε ονειρο που αποτελειται απο πολλες και διαφορετικες και ασυνδετες εντελως μεταξυ τους σκηνες; Εμενα ναι και μαλιστα τον τελευταιο καιρο μου συμβαινει συχνα.
Εδω και καιρο λεω οτι θα κραταω σημειωσεις σε μπλοκακι το πρωι που θα ξυπναω και που θα θυμαμαι ή εστω θα εχω μια θολη εικονα του ονειρου που ειδα το βραδυ για να μην το ξεχασω. Γιατι αν δεν το γραψω σε μερικα λεπτα ΤΟ ΕΧΩ ΗΔΗ ΞΕΧΑΣΕΙ. Και ετσι ειναι σαν μια ακομα περιεργη ταινια που ειναι σα να μην την ειδα ποτε.

Για την ακριβεια δεν ειναι μια ταινια, με αρχη μεση και τελος, αλλα μια σπονδυλωτη ταινια. Μια ταινια με πολλες ταινιες μεσα σε αυτη.

Και για πρωτη φορα στη ζωη μου σημειωσα καποιες λεξεις απο το ονειρα (ονειρα) που ειδα τις προαλλες. Τωρα βεβαια που βλεπω τις λεξεις αυτες προσπαθω να τις συνδεσω και να θυμηθω την εικονα των ονειρων.

ΝΑ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΙΩΣΑ :

ΚΟΖΑΝΗ
HOTEL
ΧΤΥΠΗΜΕΝΗ
ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ
ΜΑΣ ΕΚΛΕΨΕ ΚΑΤΙ;
ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ; ΓΕΝΝΗΣΗ 2006
2 ΩΡΕΣ ΜΑΘΗΜΑ ΜΕΤΑ ΚΕΝΟ
ΑΘΗΝΑ ΜΕ ΠΛΟΙΟ
Ο ΘΩΜΑΣ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΤΗΛ.
ΝΕΥΡΙΑΖΩ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ - ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΚΑΠΟΥ ΠΟΥ ΔΕ ΘΕΛΩ
ΙΝΤΕΡΝΕΤ TABLET DAD

Λοιπον ας προσπαθησω να θυμηθω :

Βρισκομαι σε μια παραθαλασσια πολη της επαρχιας, η οποια ειναι πολυ σκοτεινη, μοιαζει με εγκαταλελειμενο ελληνικο νησι. Υπαρχουν κατι παρακμιακες καφετεριες κατα μηκος του δρομου, με λιγο κοσμο. Δε μου αρεσει καθολου το μερος και αναρωτιεμαι τι γυρευω εκει.

Επειτα βρισκομαι σε ενα ξενοδοχειο, προφανως στην Κοζανη. Κανω ποδηλατο γυρω απο μια πολυ μεγαλη πισινα οπου πλατσουριζουν παιδακια με τις μαμαδες τους και δεν ξερω προς τα που κατευθυνομαι. Φτανω στο τελος της πισινας και μετα γυρναω πισω...

Χτυπημενη; Παρηγορια; Χμμμμμμ...Δε μπορω να θυμηθω. Προφανως συναντησα καποια που χτυπησε και την παρηγορησα;;;;;

ΟΚ την αλλη φορα θα πρεπει να μην γραφω απλα λεξεις, αλλα να ειμαι πιο περιγραφικος, γιατι με μια λεξη δε μπορω να θυμηθω.

Ουτε με το κλεψιμο μπορω να θυμηθω κατι.

Αυτο με τη γεννηση, νομιζω οτι ημουν σε ενα τραπεζι, αγνωστο ποιοι ηταν εκει μαζι μου, μαλλον δεν τους ηξερα, και με ρωτησαν ποτε γεννηθηκα και ειπα το 2006...Νομιζω...

Μετα εγινα μαθητης και ημουν συμμαθητης με τον ξαδερφο μου και ειχαμε 2 ωρες μαθημα και μετα σχολασαμε...

Μετα πηγα Αθηνα με το πλοιο για ενα ΣΚ. Οταν εφτασα πηρα τηλεφωνο το φιλο μου το Θωμα, ο οποιος θα με φιλοξενουσε, γιατι δεν ειχα που να μεινω. Αυτος ομως δεν απαντουσε στο κινητο. Επαιρνα ξαναεπαιρνα αλλα αυτος τιποτα. Με νευριασε πολυ. Μετα με πηρε τηλεφωνο η μαμα και με ρωτησε αν εφτασα και που ειμαι. Της ειπα οτι ο Θωμας δεν απανταει και αυτη μιλησε ασχημα γι' αυτον και μου ειπε να μην εχω παρε-δωσε μαζι του γιατι δεν ειναι απο καλη οικογενεια και να μην τον εχω πια φιλο κτλ. Εγω της ειπα οτι ειναι η τελευταια φορα που παω Αθηνα ετσι κι αλλιως και μετα της το κλεισα για να μη με πριζει αλλο.

Σε μια αλλη σκηνη η μανα μου με αυτο το εκνευριστικο υφος χωρις καν να με ρωτησει, λεει στο μπαμπα μου οτι θα παω κι εγω εκει που θα παει αυτος, κατι που εγω δε θελω. Νευριαζω και της φωναζω : "28 χρονια κανεις το ιδιο. Βαρεθηκα. Ασε με ησυχο πια".

Το αλλο με το tablet δεν το θυμαμαι.

Αυτα...

Ελπιζω την αλλη φορα να θυμαμαι περισσοτερα.

ΠΟΛΥ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ. Οι ταινιες του Λανθιμου μπροστα τους ειναι εντελως ρεαλιστικες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου