Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΚΑΨΟΥΡΟΤΡΑΓΟΥΔΑ!

Σημερα στη δουλεια μια συναδελφισα μου απο το πρωι μεχρι το μεσημερι εβαζε να παιζει στο youtube λαικα τραγουδια. Το ενα μετα το αλλο λαικα συγχρονα καψουροτραγουδα.


Θα μπορουσα ανετα να της πω να σταματησει αλλα δεν μου αρεσει να κανω παρατηρησεις ουτε μου αρεσει να κρινω τα γουστα του καθενος. Ρεμος, Μαζωνακης, Παντελιδης, Καρρας, Βρεττος, Οικονομοπουλος, Μακροπουλος, Θεοδωριδου. Μιλαμε για την απολυτη καψουρα. Αυτη την καψουρα που πεφτεις στα πατωματα, που παρακαλας, που ο αντρας γινεται μ****δουλος και η γυναικα το αντιστοιχο. 

Ποσα απο αυτα τα τραγουδια βεβαια εκφραζουν κατι που πραγματικα αισθανεται ο ερμηνευτης τους; Ελαχιστα. Τα περισσοτερα τους τα γραφουν γνωστοι συνθετες και στιχουργοι για να γινουν σουξε στα ραδιοφωνα και να τα ακουνε οι θαμωνες των μπουζουκομαγαζων και να τα σπανε και να πετανε λουλουδια. 

Δηλαδη θεωρειτε εσεις νορμαλ και συνηθες ενας ανθρωπος να χωριζει συνεχεια, να πεφτει συνεχεια στα πατωματα, να κοβει συνεχεια φλεβες για καποιον, να ειναι συνεχεια μεσα στην καψουρα; Σιγουρα θα συμβει αυτο στη ζωη ενος ανθρωπου αλλα ποσες φορες πια; Σιγουρα οχι καθε μηνα. Υπαρχουν και ανθρωποι εκει εξω που εχουν σχεση, που εχουν παιδια και ασχολουνται με τη δουλεια τους, την καθημερινοτητα τους, εχουν τις υποχρεωσεις τους. Ζουν δηλαδη μια νορμαλ ζωη. Και αν τυχον χωρισουν, δε θα κοψουν φλεβες. Ειναι ωραιο πραγμα ο ερωτας, αλλα η καψουρα καμια φορα περναει τα ορια της αξιοπρεπειας. Οταν εισαι ερωτευμενος, οταν σου λειπει καποιος ανθρωπος, δεν το εκφραζεις απαραιτητα με ακραιο τροπο. 

Αυτο που μου εκανε εντυπωση ειναι οτι τα περισσοτερα απο αυτα τα καψουροτραγουδα εχουν πανω απο 1 εκατ. views. Υπαρχουν και μερικα που εχουν 5 και 6 εκ. views. Δηλαδη η ΜΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑ ακουει και ταυτιζεται με αυτη την ακραια μορφη συναισθηματος; 

Επισης πως νιωθει ο καλλιτεχνης (λεμε τωρα) που τραγουδαει συνεχεια τραγουδια που μιλανε για ακραια καψουρα οταν αυτη η καψουρα δεν ειναι κατι που τον εκφραζει σε καθε στιγμη της ζωης του; Γιατι ειναι αδυνατον οπως ειπα πριν καποιος να ειναι συνεχεια μεσ στην καψουρα. Προφανως αυτοι οι καλλιτεχνες τραγουδανε συνεχεια τετοια τραγουδια επειδη η καριερα τους εκει στηριζεται. Εχουν κανει συμβολαια να τραγουδανε εσαει καψουροτραγουδα. Τοση προβλεψιμοτητα ομως δεν ειναι κουραστικη στην τεχνη; Γι' αυτο και δεν ειναι τεχνη αυτο το πραγμα. Ειναι υποκουλτουρα για τις μαζες. 

Η αληθινη τεχνη ειναι οταν ο καλλιτεχνης γραφει τα δικα του τραγουδια και μιλαει γι αυτο που αισθανεται πραγματικα σε καθε στιγμη της ζωης του. Ολα τα αλλα ειναι σε δουλεια να βρισκομαστε. Συμφωνειτε;

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΑΠΟ ΤΟ...ΙΝΤΕΡΝΕΤ!

Θελω να παω καπου διακοπες και αυτη τη φορα να απεχω για ολες τις μερες (5-6 μερες οχι παραπανω) απο ιντερνετ, σοσιαλ μιντια, τηλεοραση, επικαιροτητα. 
να αδειασει το κεφαλι μου απο πληροφοριες, δυσαρεστες ειδησεις, αχρηστες πληροφοριες απο τη σοουμπιζ. 
να μη ξερω αν εγινε δευτερο πραξικοποημα στην τουρκια, τι ειπε ο τσιπρας, με ποια κομματα θελει να κανει οικουμενικη κυβερνηση ο λεβεντης, αν η στικουδη εδειξε τον κωλο της στο ινσταγκραμ, ουτε αν "γκρεμιστηκε" το ιντερνετ με την φωτογραφια που ανεβασε η ταδε. θελω να μη διαβαζω φρικιαστικες ειδησεις οπως για κτηνη που πετανε σκυλακια απο τον τριτο οροφο, ουτε για παιδια που σκοτωνουν την ιδια τους τη μανα (ή το αντιστροφο), ουτε για ενδεχομενη επαναφορα της θανατικης ποινης στην τουρκια. δεν θελω να βλεπω σιχαμερες επαναληψεις στην ελληνικη τιβι. δε θελω για μερικες μερες να βλεπω πως περνα τις διακοπες του ο καθε "φιλος" μου στο fb. δε θελω για λιγες μερες να παιρνω μερος σε διαγωνισμους. δε θελω να κανω τσατ με τις ωρες. 
ΘΕΛΩ ΔΙΑΚΟΠΕΣ! να παρω ενα καλο βιβλιο και απλα να αραξω. να κανω μπανιο στη θαλασσα και μετα να πινω ενα καφε στην ξαπλωστρα (χωρις να διαβαζω κουτσομπολιστικα περιοδικα) και μετα να κανω ηλιοθεραπεια με τις ωρες. και να μην ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ! 
ας μη λεω μεγαλα λογια ομως γιατι μπορει να μην το κανω τελικα. ειναι δυσκολο να απεξαρτηθεις απο το ιντερνετ και τα μιντια ακομα και λιγες μερες τον αυγουστο...δεν ειναι;

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

LOS SUENOS DE ESTEBAN

Θα σας μιλησω για μερικα απο τα ονειρα που ειδα τον τελευταιο καιρο. Τα ειχα σημειωσει στο μπλοκακι μου και ηρθε η στιγμη να γραψω γι' αυτα :
το πρωτο ονειρο αφορα το θανατο ενος κοινου φιλου. ημασταν λεει μια παρεα φιλων και ξαφνικα ενας απο αυτους πεθανε. εγω υποψιαστηκα τον μηνα εναν παλιο συμμαθητη μου στο λυκειο. τον πιανω και τον ρωταω γιατι το εκανε. πριν προλαβει να μου απαντησει τον σκοτωνουν και αυτον! μετα ειδα την ποιητρια κικη δημουλα (;). μετα ειδα οτι με μια παρεα φιλων πηγαιναμε θεσσαλονικη με το αμαξι. αυτοι κανανε διαφορα αστεια αλλα εμενα δε μου αρεσαν αυτα τα αστεια και τους ειπα "συγγνωμη που δε μπορω να συμμετεχω στα αστεια σας". μετα ημουν σε ενα ασανσερ και εκλαιγα. μετα ειδα μια συνεντευξη της κατερινας γιουλακη στην...ΕΡΤ3.
το αλλο ονειρο ηταν ενα...video game οπου μια χελωνα προσπαθουσε να σφηνωσει σε ενα τοιχο και εβγαινε αιμα...και μετα η χελωνα εγινε αγορι...και βρισκοταν σε ενα πολυ σκοτεινο μερος...μετα πηρα τηλεφωνο το θωμα...και μετα ημουν με το θωμα στο τραμ...και μετα ημουν σε ενα αμαξι με την αννιτα πανια. και μετα διαβαζα την εφημεριδα "δημοκρατια"...
σε ενα αλλο ονειρο θα πηγαινα 5ημερη με το σχολειο σε μια πολη του εξωτερικου, μαλλον τις βρυξελλες και με πηγε ο θωμας με το αμαξι του στο σταθμο του τρενου αλλα δεν το προλαβα για μερικα μονο λεπτα και μετα καθησαμε με το θωμα σε μια καφετερια και του ειπα : "δεν πειραζει, καλυτερα που δεν πηγα".
σε ενα αλλο ονειρο κατι κοριτσακια κανανε τσουληθρες σε κρυο νερο και κανανε μια μεγαλη διαδρομη επι τρεις φορες. ηταν οι μαμαδες τους εκει και τις περιμεναν. τελικα τα καταφεραν και γυρισαν στις μαμαδες τους μετα απο 3 δυσκολες διαδρομες τσουληθρας σε κρυο νερο!
σε ενα αλλο ονειρο ημασταν οικογενειακα και βλεπαμε ολοι το παρολε με την αννιτα πανια στο εψιλον, οπου η αννιτα ειχε θεσει το εξης ερωτημα στο τηλεοπτικο κοινο : ποιος ειναι ο καλυτερος πρωθυπουργος της χωρας. μετα παραγγειλαμε πολλα φαγητα απο το ιντερνετ αλλα εκαναν πολυ ωρα να τα φερουν και εμεις ειχαμε ηδη φαει.
παμε στο αλλο ονειρο : η τεραστια αλλαγη του τζιμ. αλλαξε καταρχας το ονομα του και το εκανε κωστας δρακος. αλλαξε εντελως το προσωπο του. μαλιστα εμαθα οτι αρραβωνιαστηκε με αντρα. το ειπα στο θωμα και αυτος αρχισε να λεει ασυναρτησιες.
σε ενα αλλο ονειρο ειμαι σε μια πολη που ειναι το mega και θελω να παω σε μια αλλη πολη που ειναι ο ΑΝΤ1. ο μπαμπας καθεται καπου, του λεω οτι θελω να παω στον ΑΝΤ1 και μου λεει "απλα αλλαξε καναλι".
σε ενα αλλο ονειρο μια συναδελφος μου ειναι πολυ θυμωμενη και ψαχνει παντου για τον υπαιτιο για κατι (δεν ξερω τι). προσπαθωντας να τον βρει ριχνει δηλητηριο στον καφε ενος αλλου συναδελφου για να τον αναγκασει να ομολογησει. εγω απογοητευομαι απο τη συμπεριφορα της. μετα παω σε μια ζουγκλα και πεταω μια πετρα και την πιανει ενας δινοσαυρος και μου την δινει. μετα μαθαινω οτι στις 30 ιουνιου θα ερθει η μπριτνει για συναυλια στην ελλαδα. με το που το ανακοινωνει η τιβι γινεται πανζουρλισμος στους δρομους με χιλιαδες φαν να ζητωκραυγαζουν!

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

LOS SUENOS DE ESTEBAN

Τα θυμαμαι τα ονειρα που βλεπω τον τελευταιο καιρο. Τις προαλλες ειχα ξυπνησει πολυ αργα τα μεσανυχτα, πρεπει να ηταν 3-4 τα μεσανυχτα, ειχα δει ενα ονειρο και προτου παω τουαλετα, πηρα βιαστικα ενα στυλο και αρχισα να σημειωνω γρηγορα μερικες λεξεις-κλειδια. Το ιδιο εκανα και τις αλλες μερες. Τωρα εχω μαζεψει καμποσα ονειρα και θα τα μοιραστω μαζι σας σε αυτο εδω το ποστ :

Δε θυμαμαι πως ξεκιναει το πρωτο ονειρο. Θυμαμαι οτι ημουν σε ενα αμαξι και ημουν στο πισω καθισμα. Ηταν ενας αστυνομικος, ο οποιος νομιζω οδηγουσε και στη θεση του συνοδηγου ηταν ενας...αναρχικος. Συζητουσαμε περι ελευθεριας. Σε μια φαση λεω στον αναρχικο κατι τετοιο : "Αφου θες την ελευθερια ολων των ανθρωπων, τοτε γιατι δε σεβεσαι το δικαιωμα να εκφραζει ο καθενας την αποψη του;". Δεν ειπα αυτο, παντως ηταν μια ατακα πολυ φιλοσοφημενη και ψαγμενη που εκανε ολους στο αμαξι να παγωσουν και εκανε τον αναρχικο να κατεβει απο το αμαξι θυμωμενος. Προφανως αυτο που ειπα τον πειραξε και δεν ειχε τι να απαντησει. Πηρε ενα σπρει-αφρο και κατι εγραψε με αυτο στο τζαμι του αυτοκινητου, το οποιο μετα εξερραγη. Την ιδια στιγμη ολοι οι ανθρωποι και ολα τα πραγματα τριγυρω κοκαλωνονται και γινονται λευκα. Πριν απο αυτο ο αναρχικος (ή ο αστυνομικος) κατεβηκε απο το αμαξι για να μπει σε ενα κτηριο και μετα απο λιγο περασαμε ξανα απο αυτο το σημειο για να τον παρουμε. Θυμαμαι οτι ο αστυνομικος επαινουσε την ΕΡΤ και εγω ειχα νευριασει με αυτα που ελεγε και ελεγα οτι λεει βλακειες. Δεν το ελεγα στον ιδιο αλλα στον διπλανο μου.

Αλλη σκηνη στο ιδιο ονειρο. Ειμαι στο παλιο μου διαμερισμα στο πισω μπαλκονι και απεναντι, στο απεναντι διαμερισμα ειναι κατι καφροι και τσακωνονται. (Αυτο βγαζει λογικη γιατι οντως στο απεναντι διαμερισμα ειναι κατι τυποι που συνηθως μιλανε δυνατα και βριζουν). Εγω κανω πως κοιμαμαι. Αυτοι συνεχιζουν τις φωνες. Μετα ενας απο αυτους μεταφερεται στο μπαλκονι μου αλλα εγω εξακολουθω να κανω πως κοιμαμαι. Αυτος αρπαζει ενα μεγαλο χαρτι και ζωγραφιζει πανω κατι, κατι σαν ενα προσωπειο...

Θυμαμαι μια αλλη σκηνη που ειμαι με τη μαμα μου και βλεπουμε μια ταινια πολυ παραξενη. Ειδικα το τελος ειναι πολυ παραξενο. Σε μενα δηλαδη ειναι παραξενο, αφου για τους αλλους θεατες δεν ειναι. Το λεω αυτο γιατι υπηρχε ενας διαδρομος εξοδου που βρισκομασταν ολοι οι θεατες και δεν ακουσα κανεναν να σχολιαζει το παραξενο τελος. Η μαμα μου ειπε : "Ευτυχως που ειδαμε αυτη την ταινια και οχι την αλλη με μια μαυρη που τσεβδιζει".

Αλλο ονειρο :

Ειμαι σε ενα ταξι, ειναι αργα το βραδυ σε μια ερημικη πολη που μοιαζει πολυ με τη δικη μου. Δεν ξερω προς τα που κατευθυνομαι. Εχω μαζι μου το laptop και κατι αλλα πραγματα που δε θυμαμαι. Κατεβαινω απο το ταξι και παω να συναντησω τους γονεις μου οι οποιοι τρωνε σε καποιο εστιατοριο εκει κοντα. Διαπιστωνω συντομα οτι ξεχασα στο ταξι τον υπολογιστη μου. Φευγουμε απο το εστιατοριο και ψαχνουμε ενα ταξι να γυρισουμε πισω. Δεν υπαρχει ομως τιποτα πουθενα. Ειναι παντου ερημια. Δεν εχω πει στους γονεις μου οτι ξεχασα τον υπολογιστη στο ταξι. Συνανταμε μετα απο ωρα ενα ταξι. Ειναι το ταξι που ειχα ξεχασει το laptop. Δεν προλαβαινω να το πω και ο μπαμπας παει προς το ταξι και χτυπα το παραθυρο του ταξιτζη τον οποιο εχει παρει ο υπνος. Ξυπναει αποτομα και με τη μια φευγει! Εμεις τον ακολουθουμε απο πισω με ενα αμαξι (που βρεθηκε το αμαξι;), αλλα αυτος καταφερνει και μας ξεφευγει και τον χανουμε. Επειτα βρισκομαι στο μπαλκονι του τριτου οροφου του παλιου μας σπιτιου και παιρνω τηλεφωνο στις πληροφοριες τηλεφωνικου καταλογου ωστε να ζητησω τον αριθμο της ενωσης ταξιτζηδων...Η τηλεφωνητρια μου λεει οτι αυτη η ενωση εχει καταργηθει, αλλα μου δινει δυο αλλα νουμερα που μπορω να καλεσω να με βοηθησουν. Επειτα βρισκομαι σε ενα χωριο και ειμαι γυμνος με το εσωρουχο και προσπαθω να ανεβω μια μεγαλη ανηφορα για να γυρισω στο σπιτι μου. Επειτα μαζι με κατι αλλους βρισκομαστε σε ενα πολυ μεγαλο βουνο, το οποιο προσπαθουμε να ανεβουμε. Στο τελος του βουνου μας περιμενουν κατι μαυροντυμενοι τυποι οι οποιοι φαινονται πολυ επιθετικοι και ειναι ετοιμοι για πολεμο. Οι αλλοι ανεβαινουν αλλα εγω φευγω. Παω να κατεβω το βουνο αλλα με προλαβαινουν οι μαυροντυμενοι νιντζα. Εκεινη τη στιγμη βλεπω στη φαντασια μου πως ειναι να πεφτω απο το βουνο και να κρεμιεμαι απο ενα κλαδι ή να πεφτω πανω σε ενα τραμπολινο το οποιο με εκσφενδονιζει ακομα πιο ψηλα απο το βουνο.



Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

LOS SUENOS DE ESTEBAN

Σας εχει τυχει ποτε να δειτε ονειρο που αποτελειται απο πολλες και διαφορετικες και ασυνδετες εντελως μεταξυ τους σκηνες; Εμενα ναι και μαλιστα τον τελευταιο καιρο μου συμβαινει συχνα.
Εδω και καιρο λεω οτι θα κραταω σημειωσεις σε μπλοκακι το πρωι που θα ξυπναω και που θα θυμαμαι ή εστω θα εχω μια θολη εικονα του ονειρου που ειδα το βραδυ για να μην το ξεχασω. Γιατι αν δεν το γραψω σε μερικα λεπτα ΤΟ ΕΧΩ ΗΔΗ ΞΕΧΑΣΕΙ. Και ετσι ειναι σαν μια ακομα περιεργη ταινια που ειναι σα να μην την ειδα ποτε.

Για την ακριβεια δεν ειναι μια ταινια, με αρχη μεση και τελος, αλλα μια σπονδυλωτη ταινια. Μια ταινια με πολλες ταινιες μεσα σε αυτη.

Και για πρωτη φορα στη ζωη μου σημειωσα καποιες λεξεις απο το ονειρα (ονειρα) που ειδα τις προαλλες. Τωρα βεβαια που βλεπω τις λεξεις αυτες προσπαθω να τις συνδεσω και να θυμηθω την εικονα των ονειρων.

ΝΑ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΙΩΣΑ :

ΚΟΖΑΝΗ
HOTEL
ΧΤΥΠΗΜΕΝΗ
ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ
ΜΑΣ ΕΚΛΕΨΕ ΚΑΤΙ;
ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ; ΓΕΝΝΗΣΗ 2006
2 ΩΡΕΣ ΜΑΘΗΜΑ ΜΕΤΑ ΚΕΝΟ
ΑΘΗΝΑ ΜΕ ΠΛΟΙΟ
Ο ΘΩΜΑΣ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΤΗΛ.
ΝΕΥΡΙΑΖΩ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ - ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΚΑΠΟΥ ΠΟΥ ΔΕ ΘΕΛΩ
ΙΝΤΕΡΝΕΤ TABLET DAD

Λοιπον ας προσπαθησω να θυμηθω :

Βρισκομαι σε μια παραθαλασσια πολη της επαρχιας, η οποια ειναι πολυ σκοτεινη, μοιαζει με εγκαταλελειμενο ελληνικο νησι. Υπαρχουν κατι παρακμιακες καφετεριες κατα μηκος του δρομου, με λιγο κοσμο. Δε μου αρεσει καθολου το μερος και αναρωτιεμαι τι γυρευω εκει.

Επειτα βρισκομαι σε ενα ξενοδοχειο, προφανως στην Κοζανη. Κανω ποδηλατο γυρω απο μια πολυ μεγαλη πισινα οπου πλατσουριζουν παιδακια με τις μαμαδες τους και δεν ξερω προς τα που κατευθυνομαι. Φτανω στο τελος της πισινας και μετα γυρναω πισω...

Χτυπημενη; Παρηγορια; Χμμμμμμ...Δε μπορω να θυμηθω. Προφανως συναντησα καποια που χτυπησε και την παρηγορησα;;;;;

ΟΚ την αλλη φορα θα πρεπει να μην γραφω απλα λεξεις, αλλα να ειμαι πιο περιγραφικος, γιατι με μια λεξη δε μπορω να θυμηθω.

Ουτε με το κλεψιμο μπορω να θυμηθω κατι.

Αυτο με τη γεννηση, νομιζω οτι ημουν σε ενα τραπεζι, αγνωστο ποιοι ηταν εκει μαζι μου, μαλλον δεν τους ηξερα, και με ρωτησαν ποτε γεννηθηκα και ειπα το 2006...Νομιζω...

Μετα εγινα μαθητης και ημουν συμμαθητης με τον ξαδερφο μου και ειχαμε 2 ωρες μαθημα και μετα σχολασαμε...

Μετα πηγα Αθηνα με το πλοιο για ενα ΣΚ. Οταν εφτασα πηρα τηλεφωνο το φιλο μου το Θωμα, ο οποιος θα με φιλοξενουσε, γιατι δεν ειχα που να μεινω. Αυτος ομως δεν απαντουσε στο κινητο. Επαιρνα ξαναεπαιρνα αλλα αυτος τιποτα. Με νευριασε πολυ. Μετα με πηρε τηλεφωνο η μαμα και με ρωτησε αν εφτασα και που ειμαι. Της ειπα οτι ο Θωμας δεν απανταει και αυτη μιλησε ασχημα γι' αυτον και μου ειπε να μην εχω παρε-δωσε μαζι του γιατι δεν ειναι απο καλη οικογενεια και να μην τον εχω πια φιλο κτλ. Εγω της ειπα οτι ειναι η τελευταια φορα που παω Αθηνα ετσι κι αλλιως και μετα της το κλεισα για να μη με πριζει αλλο.

Σε μια αλλη σκηνη η μανα μου με αυτο το εκνευριστικο υφος χωρις καν να με ρωτησει, λεει στο μπαμπα μου οτι θα παω κι εγω εκει που θα παει αυτος, κατι που εγω δε θελω. Νευριαζω και της φωναζω : "28 χρονια κανεις το ιδιο. Βαρεθηκα. Ασε με ησυχο πια".

Το αλλο με το tablet δεν το θυμαμαι.

Αυτα...

Ελπιζω την αλλη φορα να θυμαμαι περισσοτερα.

ΠΟΛΥ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ. Οι ταινιες του Λανθιμου μπροστα τους ειναι εντελως ρεαλιστικες.