Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2018

Καφενεια κ καφετεριες..και κομπολογια..

Εκτος απο τις καφετεριες υπαρχουν και τα καφενεια. Και στα δυο μπορεις να κατσεις να πιεις τον καφε σου μονος ή με παρεα αλλα ειναι δυο εντελως διαφορετικα μερη. 

Στα καφενεια κατα το πλειστον συχναζουν γεροι που πινουν ελληνικο καφε και συζητανε για κομματα και ομαδες. Υπαρχουν περισσοτερο στα χωρια αλλα πολλα θα δεις και στις μεγαλες πολεις. Εκει θα δεις και γερους που παιζουν κομπολοι. Κανενα προβλημα αφου το κανουν στο συγκεκριμενο μερος και μεταξυ αλλων ανθρωπων που μπορουν να το ανεχτουν. 

Το προβλημα ειναι οτι πολλοι απο αυτους τους γερους αφηνουν τα καφενεια και πανε προς καφετερια μερια...Και το χειροτερο; Κουβαλανε μαζι τους και αυτο το απαισιο ελεεινο αθλιο πραγμα που λεγεται κομπολοι και ουτε ξερω ποιος το ανακαλυψε και γιατι υπαρχει στη ζωη των ανθρωπων αν και απ' ο,τι ξερω ειναι ανακαλυψη των τουρκων και καθιερωθηκε δυστυχως στην ελλαδα επι τουρκοκρατιας. Ενα απο τα πολλα υποθετω αρνητικα της τουρκοκρατιας. 

Δεν εχω κανενα προβλημα με τους ηλικιωμενους ανθρωπους. Πολλοι απο αυτους μαλιστα μου ειναι πολυ συμπαθεις. Γενικα δεν εχω θεμα με την ηλικια και δεν ειμαι ρατσιστης της ηλικιας. Εχω θεμα με την αγενεια. Και θεωρω μεγαλη αγενεια να εισαι σε ενα χωρο μαζι με αλλους και να παιζεις κομπολοι..Αυτος η ηχος που κανει...ειναι τοσο μα τοσο ενοχλητικος...

Και εκτος απο τον ηχο που ειναι αφορητα ενοχλητικος ειναι και το ιδιο το θεαμα που ειναι αποκρουστικο. Το θεωρω σαν θεαμα αποκρουστικο, αηδιαστικο, παρωχημενο, παραδοσιακο αλλα με την κακη εννοια του ορου γιατι η παραδοση δεν ειναι παντα καλη και αξια να διατηρειται..ειναι μια απαισια συνηθεια που ποτε δε θα δεις σε μια ευρωπαικη χωρα οπως η Γαλλια, η Γερμανια, η Ισπανια, η Ιταλια, η Αυστρια, η Σουηδια κτλ. Ειναι δειγμα υποαναπτυκτης απολιτιστης χωρας...ειναι μια ακομα αποδειξη οτι δεν ειμαστε μια κανονικη ευρωπαικη χωρα...οτι δικαιολογημενα εχουμε τον τιτλο "Ελλαδισταν"... 

Καθε φορα που βλεπω ενα γερο να καθεται διπλα μου και να παιζει ανενοχλητος το κομπολοι του σα να μην εχει διπλα του αλλους ανθρωπους και χωρις να περναει απο το ανυπαρκτο μυαλο του οτι μπορει να τους ενοχλει, μου ερχεται να παω να το παρω απο τα χερια του και να το πεταξω στα σκουπιδια και μετα να τον βρισω και να του πω "γερο γυρνα στο καφενειο σου και ασε τις καφετεριες"... 

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΚΑΨΟΥΡΟΤΡΑΓΟΥΔΑ!

Σημερα στη δουλεια μια συναδελφισα μου απο το πρωι μεχρι το μεσημερι εβαζε να παιζει στο youtube λαικα τραγουδια. Το ενα μετα το αλλο λαικα συγχρονα καψουροτραγουδα.


Θα μπορουσα ανετα να της πω να σταματησει αλλα δεν μου αρεσει να κανω παρατηρησεις ουτε μου αρεσει να κρινω τα γουστα του καθενος. Ρεμος, Μαζωνακης, Παντελιδης, Καρρας, Βρεττος, Οικονομοπουλος, Μακροπουλος, Θεοδωριδου. Μιλαμε για την απολυτη καψουρα. Αυτη την καψουρα που πεφτεις στα πατωματα, που παρακαλας, που ο αντρας γινεται μ****δουλος και η γυναικα το αντιστοιχο. 

Ποσα απο αυτα τα τραγουδια βεβαια εκφραζουν κατι που πραγματικα αισθανεται ο ερμηνευτης τους; Ελαχιστα. Τα περισσοτερα τους τα γραφουν γνωστοι συνθετες και στιχουργοι για να γινουν σουξε στα ραδιοφωνα και να τα ακουνε οι θαμωνες των μπουζουκομαγαζων και να τα σπανε και να πετανε λουλουδια. 

Δηλαδη θεωρειτε εσεις νορμαλ και συνηθες ενας ανθρωπος να χωριζει συνεχεια, να πεφτει συνεχεια στα πατωματα, να κοβει συνεχεια φλεβες για καποιον, να ειναι συνεχεια μεσα στην καψουρα; Σιγουρα θα συμβει αυτο στη ζωη ενος ανθρωπου αλλα ποσες φορες πια; Σιγουρα οχι καθε μηνα. Υπαρχουν και ανθρωποι εκει εξω που εχουν σχεση, που εχουν παιδια και ασχολουνται με τη δουλεια τους, την καθημερινοτητα τους, εχουν τις υποχρεωσεις τους. Ζουν δηλαδη μια νορμαλ ζωη. Και αν τυχον χωρισουν, δε θα κοψουν φλεβες. Ειναι ωραιο πραγμα ο ερωτας, αλλα η καψουρα καμια φορα περναει τα ορια της αξιοπρεπειας. Οταν εισαι ερωτευμενος, οταν σου λειπει καποιος ανθρωπος, δεν το εκφραζεις απαραιτητα με ακραιο τροπο. 

Αυτο που μου εκανε εντυπωση ειναι οτι τα περισσοτερα απο αυτα τα καψουροτραγουδα εχουν πανω απο 1 εκατ. views. Υπαρχουν και μερικα που εχουν 5 και 6 εκ. views. Δηλαδη η ΜΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑ ακουει και ταυτιζεται με αυτη την ακραια μορφη συναισθηματος; 

Επισης πως νιωθει ο καλλιτεχνης (λεμε τωρα) που τραγουδαει συνεχεια τραγουδια που μιλανε για ακραια καψουρα οταν αυτη η καψουρα δεν ειναι κατι που τον εκφραζει σε καθε στιγμη της ζωης του; Γιατι ειναι αδυνατον οπως ειπα πριν καποιος να ειναι συνεχεια μεσ στην καψουρα. Προφανως αυτοι οι καλλιτεχνες τραγουδανε συνεχεια τετοια τραγουδια επειδη η καριερα τους εκει στηριζεται. Εχουν κανει συμβολαια να τραγουδανε εσαει καψουροτραγουδα. Τοση προβλεψιμοτητα ομως δεν ειναι κουραστικη στην τεχνη; Γι' αυτο και δεν ειναι τεχνη αυτο το πραγμα. Ειναι υποκουλτουρα για τις μαζες. 

Η αληθινη τεχνη ειναι οταν ο καλλιτεχνης γραφει τα δικα του τραγουδια και μιλαει γι αυτο που αισθανεται πραγματικα σε καθε στιγμη της ζωης του. Ολα τα αλλα ειναι σε δουλεια να βρισκομαστε. Συμφωνειτε;

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΑΠΟ ΤΟ...ΙΝΤΕΡΝΕΤ!

Θελω να παω καπου διακοπες και αυτη τη φορα να απεχω για ολες τις μερες (5-6 μερες οχι παραπανω) απο ιντερνετ, σοσιαλ μιντια, τηλεοραση, επικαιροτητα. 
να αδειασει το κεφαλι μου απο πληροφοριες, δυσαρεστες ειδησεις, αχρηστες πληροφοριες απο τη σοουμπιζ. 
να μη ξερω αν εγινε δευτερο πραξικοποημα στην τουρκια, τι ειπε ο τσιπρας, με ποια κομματα θελει να κανει οικουμενικη κυβερνηση ο λεβεντης, αν η στικουδη εδειξε τον κωλο της στο ινσταγκραμ, ουτε αν "γκρεμιστηκε" το ιντερνετ με την φωτογραφια που ανεβασε η ταδε. θελω να μη διαβαζω φρικιαστικες ειδησεις οπως για κτηνη που πετανε σκυλακια απο τον τριτο οροφο, ουτε για παιδια που σκοτωνουν την ιδια τους τη μανα (ή το αντιστροφο), ουτε για ενδεχομενη επαναφορα της θανατικης ποινης στην τουρκια. δεν θελω να βλεπω σιχαμερες επαναληψεις στην ελληνικη τιβι. δε θελω για μερικες μερες να βλεπω πως περνα τις διακοπες του ο καθε "φιλος" μου στο fb. δε θελω για λιγες μερες να παιρνω μερος σε διαγωνισμους. δε θελω να κανω τσατ με τις ωρες. 
ΘΕΛΩ ΔΙΑΚΟΠΕΣ! να παρω ενα καλο βιβλιο και απλα να αραξω. να κανω μπανιο στη θαλασσα και μετα να πινω ενα καφε στην ξαπλωστρα (χωρις να διαβαζω κουτσομπολιστικα περιοδικα) και μετα να κανω ηλιοθεραπεια με τις ωρες. και να μην ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ! 
ας μη λεω μεγαλα λογια ομως γιατι μπορει να μην το κανω τελικα. ειναι δυσκολο να απεξαρτηθεις απο το ιντερνετ και τα μιντια ακομα και λιγες μερες τον αυγουστο...δεν ειναι;

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

LOS SUENOS DE ESTEBAN

Θα σας μιλησω για μερικα απο τα ονειρα που ειδα τον τελευταιο καιρο. Τα ειχα σημειωσει στο μπλοκακι μου και ηρθε η στιγμη να γραψω γι' αυτα :
το πρωτο ονειρο αφορα το θανατο ενος κοινου φιλου. ημασταν λεει μια παρεα φιλων και ξαφνικα ενας απο αυτους πεθανε. εγω υποψιαστηκα τον μηνα εναν παλιο συμμαθητη μου στο λυκειο. τον πιανω και τον ρωταω γιατι το εκανε. πριν προλαβει να μου απαντησει τον σκοτωνουν και αυτον! μετα ειδα την ποιητρια κικη δημουλα (;). μετα ειδα οτι με μια παρεα φιλων πηγαιναμε θεσσαλονικη με το αμαξι. αυτοι κανανε διαφορα αστεια αλλα εμενα δε μου αρεσαν αυτα τα αστεια και τους ειπα "συγγνωμη που δε μπορω να συμμετεχω στα αστεια σας". μετα ημουν σε ενα ασανσερ και εκλαιγα. μετα ειδα μια συνεντευξη της κατερινας γιουλακη στην...ΕΡΤ3.
το αλλο ονειρο ηταν ενα...video game οπου μια χελωνα προσπαθουσε να σφηνωσει σε ενα τοιχο και εβγαινε αιμα...και μετα η χελωνα εγινε αγορι...και βρισκοταν σε ενα πολυ σκοτεινο μερος...μετα πηρα τηλεφωνο το θωμα...και μετα ημουν με το θωμα στο τραμ...και μετα ημουν σε ενα αμαξι με την αννιτα πανια. και μετα διαβαζα την εφημεριδα "δημοκρατια"...
σε ενα αλλο ονειρο θα πηγαινα 5ημερη με το σχολειο σε μια πολη του εξωτερικου, μαλλον τις βρυξελλες και με πηγε ο θωμας με το αμαξι του στο σταθμο του τρενου αλλα δεν το προλαβα για μερικα μονο λεπτα και μετα καθησαμε με το θωμα σε μια καφετερια και του ειπα : "δεν πειραζει, καλυτερα που δεν πηγα".
σε ενα αλλο ονειρο κατι κοριτσακια κανανε τσουληθρες σε κρυο νερο και κανανε μια μεγαλη διαδρομη επι τρεις φορες. ηταν οι μαμαδες τους εκει και τις περιμεναν. τελικα τα καταφεραν και γυρισαν στις μαμαδες τους μετα απο 3 δυσκολες διαδρομες τσουληθρας σε κρυο νερο!
σε ενα αλλο ονειρο ημασταν οικογενειακα και βλεπαμε ολοι το παρολε με την αννιτα πανια στο εψιλον, οπου η αννιτα ειχε θεσει το εξης ερωτημα στο τηλεοπτικο κοινο : ποιος ειναι ο καλυτερος πρωθυπουργος της χωρας. μετα παραγγειλαμε πολλα φαγητα απο το ιντερνετ αλλα εκαναν πολυ ωρα να τα φερουν και εμεις ειχαμε ηδη φαει.
παμε στο αλλο ονειρο : η τεραστια αλλαγη του τζιμ. αλλαξε καταρχας το ονομα του και το εκανε κωστας δρακος. αλλαξε εντελως το προσωπο του. μαλιστα εμαθα οτι αρραβωνιαστηκε με αντρα. το ειπα στο θωμα και αυτος αρχισε να λεει ασυναρτησιες.
σε ενα αλλο ονειρο ειμαι σε μια πολη που ειναι το mega και θελω να παω σε μια αλλη πολη που ειναι ο ΑΝΤ1. ο μπαμπας καθεται καπου, του λεω οτι θελω να παω στον ΑΝΤ1 και μου λεει "απλα αλλαξε καναλι".
σε ενα αλλο ονειρο μια συναδελφος μου ειναι πολυ θυμωμενη και ψαχνει παντου για τον υπαιτιο για κατι (δεν ξερω τι). προσπαθωντας να τον βρει ριχνει δηλητηριο στον καφε ενος αλλου συναδελφου για να τον αναγκασει να ομολογησει. εγω απογοητευομαι απο τη συμπεριφορα της. μετα παω σε μια ζουγκλα και πεταω μια πετρα και την πιανει ενας δινοσαυρος και μου την δινει. μετα μαθαινω οτι στις 30 ιουνιου θα ερθει η μπριτνει για συναυλια στην ελλαδα. με το που το ανακοινωνει η τιβι γινεται πανζουρλισμος στους δρομους με χιλιαδες φαν να ζητωκραυγαζουν!

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

LOS SUENOS DE ESTEBAN

Τα θυμαμαι τα ονειρα που βλεπω τον τελευταιο καιρο. Τις προαλλες ειχα ξυπνησει πολυ αργα τα μεσανυχτα, πρεπει να ηταν 3-4 τα μεσανυχτα, ειχα δει ενα ονειρο και προτου παω τουαλετα, πηρα βιαστικα ενα στυλο και αρχισα να σημειωνω γρηγορα μερικες λεξεις-κλειδια. Το ιδιο εκανα και τις αλλες μερες. Τωρα εχω μαζεψει καμποσα ονειρα και θα τα μοιραστω μαζι σας σε αυτο εδω το ποστ :

Δε θυμαμαι πως ξεκιναει το πρωτο ονειρο. Θυμαμαι οτι ημουν σε ενα αμαξι και ημουν στο πισω καθισμα. Ηταν ενας αστυνομικος, ο οποιος νομιζω οδηγουσε και στη θεση του συνοδηγου ηταν ενας...αναρχικος. Συζητουσαμε περι ελευθεριας. Σε μια φαση λεω στον αναρχικο κατι τετοιο : "Αφου θες την ελευθερια ολων των ανθρωπων, τοτε γιατι δε σεβεσαι το δικαιωμα να εκφραζει ο καθενας την αποψη του;". Δεν ειπα αυτο, παντως ηταν μια ατακα πολυ φιλοσοφημενη και ψαγμενη που εκανε ολους στο αμαξι να παγωσουν και εκανε τον αναρχικο να κατεβει απο το αμαξι θυμωμενος. Προφανως αυτο που ειπα τον πειραξε και δεν ειχε τι να απαντησει. Πηρε ενα σπρει-αφρο και κατι εγραψε με αυτο στο τζαμι του αυτοκινητου, το οποιο μετα εξερραγη. Την ιδια στιγμη ολοι οι ανθρωποι και ολα τα πραγματα τριγυρω κοκαλωνονται και γινονται λευκα. Πριν απο αυτο ο αναρχικος (ή ο αστυνομικος) κατεβηκε απο το αμαξι για να μπει σε ενα κτηριο και μετα απο λιγο περασαμε ξανα απο αυτο το σημειο για να τον παρουμε. Θυμαμαι οτι ο αστυνομικος επαινουσε την ΕΡΤ και εγω ειχα νευριασει με αυτα που ελεγε και ελεγα οτι λεει βλακειες. Δεν το ελεγα στον ιδιο αλλα στον διπλανο μου.

Αλλη σκηνη στο ιδιο ονειρο. Ειμαι στο παλιο μου διαμερισμα στο πισω μπαλκονι και απεναντι, στο απεναντι διαμερισμα ειναι κατι καφροι και τσακωνονται. (Αυτο βγαζει λογικη γιατι οντως στο απεναντι διαμερισμα ειναι κατι τυποι που συνηθως μιλανε δυνατα και βριζουν). Εγω κανω πως κοιμαμαι. Αυτοι συνεχιζουν τις φωνες. Μετα ενας απο αυτους μεταφερεται στο μπαλκονι μου αλλα εγω εξακολουθω να κανω πως κοιμαμαι. Αυτος αρπαζει ενα μεγαλο χαρτι και ζωγραφιζει πανω κατι, κατι σαν ενα προσωπειο...

Θυμαμαι μια αλλη σκηνη που ειμαι με τη μαμα μου και βλεπουμε μια ταινια πολυ παραξενη. Ειδικα το τελος ειναι πολυ παραξενο. Σε μενα δηλαδη ειναι παραξενο, αφου για τους αλλους θεατες δεν ειναι. Το λεω αυτο γιατι υπηρχε ενας διαδρομος εξοδου που βρισκομασταν ολοι οι θεατες και δεν ακουσα κανεναν να σχολιαζει το παραξενο τελος. Η μαμα μου ειπε : "Ευτυχως που ειδαμε αυτη την ταινια και οχι την αλλη με μια μαυρη που τσεβδιζει".

Αλλο ονειρο :

Ειμαι σε ενα ταξι, ειναι αργα το βραδυ σε μια ερημικη πολη που μοιαζει πολυ με τη δικη μου. Δεν ξερω προς τα που κατευθυνομαι. Εχω μαζι μου το laptop και κατι αλλα πραγματα που δε θυμαμαι. Κατεβαινω απο το ταξι και παω να συναντησω τους γονεις μου οι οποιοι τρωνε σε καποιο εστιατοριο εκει κοντα. Διαπιστωνω συντομα οτι ξεχασα στο ταξι τον υπολογιστη μου. Φευγουμε απο το εστιατοριο και ψαχνουμε ενα ταξι να γυρισουμε πισω. Δεν υπαρχει ομως τιποτα πουθενα. Ειναι παντου ερημια. Δεν εχω πει στους γονεις μου οτι ξεχασα τον υπολογιστη στο ταξι. Συνανταμε μετα απο ωρα ενα ταξι. Ειναι το ταξι που ειχα ξεχασει το laptop. Δεν προλαβαινω να το πω και ο μπαμπας παει προς το ταξι και χτυπα το παραθυρο του ταξιτζη τον οποιο εχει παρει ο υπνος. Ξυπναει αποτομα και με τη μια φευγει! Εμεις τον ακολουθουμε απο πισω με ενα αμαξι (που βρεθηκε το αμαξι;), αλλα αυτος καταφερνει και μας ξεφευγει και τον χανουμε. Επειτα βρισκομαι στο μπαλκονι του τριτου οροφου του παλιου μας σπιτιου και παιρνω τηλεφωνο στις πληροφοριες τηλεφωνικου καταλογου ωστε να ζητησω τον αριθμο της ενωσης ταξιτζηδων...Η τηλεφωνητρια μου λεει οτι αυτη η ενωση εχει καταργηθει, αλλα μου δινει δυο αλλα νουμερα που μπορω να καλεσω να με βοηθησουν. Επειτα βρισκομαι σε ενα χωριο και ειμαι γυμνος με το εσωρουχο και προσπαθω να ανεβω μια μεγαλη ανηφορα για να γυρισω στο σπιτι μου. Επειτα μαζι με κατι αλλους βρισκομαστε σε ενα πολυ μεγαλο βουνο, το οποιο προσπαθουμε να ανεβουμε. Στο τελος του βουνου μας περιμενουν κατι μαυροντυμενοι τυποι οι οποιοι φαινονται πολυ επιθετικοι και ειναι ετοιμοι για πολεμο. Οι αλλοι ανεβαινουν αλλα εγω φευγω. Παω να κατεβω το βουνο αλλα με προλαβαινουν οι μαυροντυμενοι νιντζα. Εκεινη τη στιγμη βλεπω στη φαντασια μου πως ειναι να πεφτω απο το βουνο και να κρεμιεμαι απο ενα κλαδι ή να πεφτω πανω σε ενα τραμπολινο το οποιο με εκσφενδονιζει ακομα πιο ψηλα απο το βουνο.